آيت ا... جوادى آملى اخيرا دست به نگارش کتابى به نام «مفاتيح الحياه» زده اند. همان گونه که از نام اين کتاب پيداست، کليدهاى زندگى را از خلال آيات و روايات به جويندگان زندگى نشان مى دهد. در اين نوشتار بر آنم تا با الهام از اين اثر گران سنگ برگ سبزى را تقديم محضرتان کنم. اميرمؤمنان(ع) مى فرمايد: روزى بر پيامبر خدا (ص) وارد شدم، فرمود: اى على! چگونه صبح کردى؟ گفتم: در حالى که در دستانم چيزى جز آب نيست و من براى کودکانم حسن (ع) و حسين (ع) ناراحتم. فرمود: اى على! اندوه براى خانواده حجاب و مانعى در برابر آتش جهنم است! اين سخن پيامبر اکرم (ص) مردان مسئوليت پذير، غيور و زحمت کش مسلمان را اميدوار مي کند و نشاط و شادابى آنان را در تلاش براى تأمين نيازهاى همسر و فرزندان افزون مى سازد. هم چنين تلاش و اهتمام مادران مهربان را معنادار مي کند و خستگى و روزمرگى را از روح و روان آنان مى زدايد. خانواده عرصه اى است براى به نمايش در آوردن بندگى، برگ برنده اى است براى رهايى از آتش دوزخ و سکويى است براى پرواز و رسيدن به بهشت خداوند.

آرى صفا و صميميت زن و مروت و مردانگى مرد به خانواده قداست و پاکى مى بخشد. بهشت و دوزخ را مى توان در آيينه خانواده به آشکارى و وضوح ديد. مرد و زن بى مسئوليت که دغدغه همسر و فرزندان را ندارند، خانه و خانواده را به جهنمى سرد مبدل ساخته اند، که خود نيز به زودى در آتش آن خواهند سوخت؛ چرا که مرگ بازتاب زندگى است. (کما تعيشون تموتون). من در مشاوره به همسران هوس بازى که در حلقه تنگ خودخواهى، چونان برده اى اسير شهوات زودگذر، گوهر زندگى را به بهاى ناچيز مى دهند، مى گويم به زودى خوشى‌هاى پندار ذهن کوچک تان از دماغ تان بيرون خواهد آمد. آن روز است که حسرت زده ميوه تلخ کم کارى ها کامتان را چنان تلخ خواهد کرد، که با هيچ اندوخته مادى و اعتبارات دنيوى شيرين نخواهد شد. آرى! چنين است برادر! هر چه بکاريد، همان را درو مى‌کنيد! الان کودکان خردسال شما نه دستى دارند تا شما را بازدارند و نه زبانى تا به طعنه اى بيازارند. اما ديرى نپايد که خردسالان امروز جوانان قد کشيده و سرو قامتى شوند، آنگاه زخم زبانشان و کردار ناشايست شان داغى بر دل شما نهد که زندگى را پيش چشم تان تيره و تار کند. چندان که از دست هيچ مشاورى کارى برنيايد. متأسفانه هر روز شاهد مراجعانى هستم که به خاطر داشتن فرزندانى ناصالح زبان به شکوه مى گشايند. وقتى با اهتمام تمام با کمک خودشان به ريشه يابى مى پردازم، دست کم ريشه بسيارى از ناکامى هاى والدين را در فرآيند تربيت فرزندان، در بى مسئوليتى خودشان مى يابم. ناگفته نماند که هميشه توصيه و سفارش ما به فرزندانى که مدعى کم کارى و بي مسئوليتي پدر و مادر خود هستند، مدارا و نهايت ادب و احترام به والدين است و نه گله و شکايت از آنان؛ چرا که بر اين باوريم که صبورى همراه با احترام در برابر والدين ناشايسته نيز مى تواند بهشت فرزندان را تضمين کند.

منبع:روزنامه خراسان